Archive for the Category ◊ The Daily News ◊

11 jan 2011 Dag kilo’s, Welkom werk

Ik kan het bijna niet geloven, maar ik moet maandag alweer aan het werk. Dat drie maanden zo snel voorbij zijn gegaan. En heel eerlijk ik heb echt geen zin. Ik zal eerst op therapeutische basis beginnen maw ik zal niet full-time aan de slag gaan. Maar ja tot zover het slechte nieuws.

Vandaag was het ook weegdag. Mijn zusje is 1,5 kilo afgevallen en ikke (tromgeroffel) ben alhamdoelillah 2,4 kilo afgevallen! Ik ben nog niet in de buurt van mijn doel maar het is een mooi begin. Het geeft wel weer motivatie. Want als ik heel eerlijk ben dat Sonja Bakkeren is echt honger lijden. Je eet heel erg weinig dus je hebt bijna de hele dag honger. Maar het moet er toch af dus doorbijten maar.

04 nov 2010 Soemaya is geboren!!!

Alhamdoelillah, op 20 oktober jl. ben ik bevallen van een gezond meisje en we hebben haar Soemaya genoemd.

Het was voor ons wel een verrassing of we een zoon of dochter kregen, maar we zijn erg blij met een klein meisje erbij. De kinderen vinden het ook helemaal geweldig. Abderrahman vraagt zich wel af wanneer hij nou een klein broertje krijgt. Nou daarop luidde mijn antwoord dat hij maar doua moet doen hahahahha.

Het is wel een  gunst alhamdoelillah, maar het is weer een heel nieuw proces om in te komen. Tussen Aasiya en Abderrahman zat twee jaar. Maar tussen Abderrahman en Soemaya zit 4 jaar dus ik moet er wel weer in komen.

Het fijne is wel dat Abderrahman nu gewoon naar school gaat heel de dag. Dus zo kunnen we nog rustig genieten van ons kleine dametje.

De gebroken nachten spelen me nog wel een beetje parten. Maar alhamdoelillah we zijn erg blij moet onze kleine Soemaya.

16 okt 2010 Ja we zijn er nog

Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb geschreven. Intussen zijn er zoveel dingen veranderd.

Ik werk nog wel full-time (36 uur), maar ik heb nu zwangerschapsverlof. Ja inderdaad het ZWANGERSCHAPSVERLOF. Ik ben nu alhamdoelillah 37 weken  zwanger. En het is zoals al mijn andere zwangerschappen weer een feest met mijn bekken. 

Op het begin ging het wel.  Ik kon goed lopen, maar uiteindelijk  moest ik toch  met 34 weken  met zwangerschapsverlof.  Maar ja ik had eigenlijk ook niet anders verwacht. Mijn man is thuis, hij  heeft langere vakantie aangevraagd voor zijn studie. Hij kan  niet echt aarden hier, maar dat is ook  logisch denk  ik. Als is het alleen al maar vanwege het weer!!!

Abderrahman begint over een week op de basisschool en Aasiya zit in groep 3. Al met al is het erg rustig om ons heen.  We  genieten van de tijd die we nu samen zijn. En  voor nu concentreren we ons alleen op de  bevalling en de geboorte van ons derde kind insha Allah.

Het is eigenlijk  niet te geloven hoeveel er kan veranderen in een jaar.  Maar ja het leven  gaat door. En wij  moeten zien bij te benen.

Ik zal proberen mijn gedrag te verbeteren en  vaker te schrijven.  En zo weer wat leven in mijn blog te krijgen. Insha Allah.

16 nov 2009 Working Mom

Het is een tijd geleden dat ik heb geschreven. Maar het was ook zo druk. Het solliciteren, het huishouden en alles erom heen. Maar alhamdoelillah het is me gelukt. Vandaag was mijn eerste werkdag op de school van Aasiya. Ik heb daar een baan op de administratie. In ieder geval  over drie maanden. Deze eerst drie maanden loop ik stage en na die drie  maanden krijg ik een jaar contract. Insha Allah. De eerste maand werk ik drie dagen, de tweede maand vier dagen en daarna vijf dagen. Het is de bedoeling dat ik uiteindelijk 32 uur ga werken. Dus ik krijg het nog druk.

Ik probeer nu het zo goed mogelijk te plannen allemaal. De kinderen, het huishouden en de baan. Het word pittig, maar  volgens mij  doen meer vrouwen het.  Ik moet wel  zeggen dat ik erg moe ben,  maar eigenlijk heb ik nog niet veel gedaan.

Mijn werkplek is nog niet in orde, maar insha Allah gebeurt dat ook snel. Het is wel fijn om zo dicht bij Aasiya te zitten. Ik kan gewoon bij haar kijken als ik klaar ben. Ik vind het wel erg spannend allemaal.

Het is zo lang geleden dat ik heb gewerkt.  Dat was in 2002. Dus nu 7 jaar later ga ik weer werken. Na een langdurige ziekte, twee kinderen en in principe een alleenstaande moeder.

Maar ja Allah geeft je niks wat je niet kunt verdragen. Allhamdoelillah.

29 sep 2009 Eerste schooldag

Vandaag was het zover mijn kleine man ging voor het eerst naar de voorschool. Ik vond het zo spannend, vooral omdat ik dacht dat Abderrahman er niets van zou snappen.

Nieuwe broek en nieuwe trui aan, rugzak op de rug en daar gingen we vanmorgen met zijn drietjes de deur uit. Eerst Aasiya naar school brengen. Op de school van Aasiya stond ik met een lerares te praten en toen werd meneer een beetje ongeduldig. Ik moest maar even opschieten.

Op naar de voorschool. Ik was heel erg zenuwachtig.  Want meestal als mijn kinderen beginnen met huilen, huil ik al heel snel spontaan mee. (dramatisch ik weet het)

Ik mezelf voorstellen aan de juffrouw en die had wat papieren voor me dus het duurde even. Toen ik weer naar beneden keek zag ik Abderrahman al zachtjes bij mij weglopen.

Dus ik dacht ik ga maar, een bousa en ja hoor weg was hij, opzoek naar speelgoed. De juffrouw zei nog tegen hem zullen we naar mama zwaaien, nou hij was al te druk bezig. Dus ik naar buiten en toch nog even door het raam naar binnen kijken, nou hij zwaaide eventjes en ging lekker verder spelen.

En toen kwamen de tranen hoor, BIJ MIJ!!!! Zijn eerste dag zonder Oumie en hij huilde nog geeneens. Ach ja kleine jongens worden groot zullen we maar zeggen, maar alhamdoelillah.

We zullen zien hoe het vrijdag gaat insha Allah.